سپاس معلم

خلاصه :

سپاس مهربان من به قدم هایی که با من طی شد.
تا در هجوم حرفها و فکرها و متن ها، آرام و مطمئن گام بردارم.
سپاس مهربان من به تمام گامهای کوتاه و بلندی که جلوتر از من رفت تا مسیر را ببیند و بسنجد که مباد ...
 لحظه ای سهم من از روزگار غفلت باشد .... مباد.
سپاس مهربان من به معنی همراه ، به مفهوم هادی به واژه لبخند...
که همیشه یک دست پر غرور و محکم بود برایم تا مباد در مسیر یادگیری بی تکیه گاه و بی کمک باشم.
سپاس مهربان من با تمام کمی ها و کاستی ها به یک واژه پرمهر به یک سمبل پر خیر و به یک احساس توأم با احترام و سرافرازی
که همه روزها را برای حل سوالات ذهنی و فکری و علمی من طی کرد تا من کنجکاو ، من نوپا ، من پرسوال، گذرم محکم تر، جوابم واضح تر باشد.
به واژه معلم به شخص معلم به شخصیت معلم ... سلام، که سپاس و لبخند در برابر عظمت مقامت ....
 حتی بدون اینکه نامت ببرم بسیار کم است؛ بسیار کم .
من دانش آموز از ادب حضورتان ، به خاطر وجودتان سرپا احترام و مهر می شوم.
... بله می دانم گاهی ،  شده که تلاش قلبی ام در عمل خود را نشان نداد
اما برایم بسیار جالب است که شما همیشه به توانستن، به بودن من امیدوارید.
ساختن فکر مگر چیز کمی است، بنیان یک جامعه ، بنیان یک انسان در دستان شما در حال شکل گیری است. الله اکبر که کاریست بس عظیم.
و در آخر تو را می شناسم. تو لطف یک ابری ، یک ایثار خاموش
کف دستم بر سینه ، لبم پرلبخند و تواضعم در رفتار  ....
                                                                                    روزت مبارک... پرمهر پر افتخار