کلاس زندگی

خلاصه :

در آخرین روزهای ترم پایانی دانشگاه،استاد به زحمت جعبه ی سنگینی را داخل کلاس درس آورد،وقتی کلاس رسمیت پیدا کرد.یک لیوان بزرگ شیشه ای ازآن جعبه بیرون آورد وروی میز گذاشت .سپس چند قلوه سنگ کوچک از درون جعبه برداشت وآن ها را داخل لیوان انداخت.آنگاه از دانشجویان که با تعجب به او نگاه می کردند،پرسید:«آیا لیوان پر شده است؟»
همگی پاسخ دادند:«بله ،پر شده!»
استاد مقداری سنگ ریزه از درون جعبه برداشت وآن ها را روی قلوه سنگ های داخل لیوان ریخت.بعد لیوان را کمی تکان داد تا ریگ ها به درون فضاهای خالی بین قلوه سنگ ها بلغزند،بعد از دانشجویان پرسید:
« آیا لیوان پر شده است؟»
همگی پاسخ دادند:«بله ،پر شده!»
استاد دوباره دست به داخل جعبه برد وچند مشت شن برداشت ودر لیوان ریخت.ذرات شن به راحتی فضا های کوچک بین قلوه سنگها وریگ ها را پر کردند.
استاد یک بار دیگر پرسید:«آیا لیوان پر شده است؟»
دانشجویان یک صدا جواب دادند:«بله ،پر شده!»
استاد از داخل جعبه یک بطری آب برداشت وآن را درون لیوان،خالی کرد.آب تمام فضاهای خالی بین ذرات شن را هم پر کرد.این بار قبل از این که استاد سوالی بکند،دانشجویان با خنده فریاد زدند: :«بله ،پر شده!»
بعد از آن که خنده ها تمام شد؛استاد گفت:«این لیوان مانند شیشه ی عمر شماست وآن قلوه سنگ ها هم چیزهای مهم زندگی شما مثل تندرستی ،خانواده،فرزندان ودوستان تان هستند.چیزهایی که اگر هر چیز دیگری را از دست دادیدوفقط این ها برای تان باقی ماندند،هنوز هم زندگی شما پر است.
استاد نگاهی به دانشجویان انداخت وادامه داد:
«ریگ ها هم چیزهای کوچک دیگری هستند که در زندگی مهمند،مثل شغل،ثروت،خانه....وذرات شن هم چیزهای کوچک وبی اهمیت زندگی هستند.اگر شما ابتدا ذرات شن را داخل لیوان بریزید.دیگر جایی برای سنگ ها وریگ ها باقی نمی ماند.این وضعیت در مورد زندگی شما هم صدق می کند.
در زندگی حواس تان را به چیزهایی معطوف کنید که واقعا اهمیت دارند.همسرتان را برای شام به رستوران ببرید،با فرزندانتان بازی کنید وبه دوستان خود سر بزنید.برای نظافت خانه یا تعمیر خرابی های کوچک همیشه وقت هست.ابتدا به قلوه سنگ های زندگی تان برسید،بقیه ی چیزها حکم ذرات شن را دارند.