وفات حضرت معصومه(سلام اله)

خلاصه :

آن حضرت 17 روز پس از ورود به شهر قم، با دلی شکسته و غصه دار از داغ پدر و فراق برادر،

رحلت فرمودند.

در عزای آن حضرت شهر قم را یکپارچه غم و ماتم فرا گرفت.

بدن مطهر آن حضرت را غسل داده کفن کردند،

و به طرف باغ موسی بن خزرج – مکان فعلی حرم مطهر- آوردند.

دو سوار نقابدار از بیرون شهر آمدند و بر بدن آن حضرت نماز خواندند.

آنگاه داخل سرداب شده بدن مطهر را دفن کردند و رفتند، و کسی آنان را نشناخت.

موسی بن خزرج آن باغ را وقف حضرت معصومه(س) نمود،

و از بوریا و حصیر سقفی بر روی قبر مطهر آن حضرت قرار داد.

این بنا بود تا آنکه زینب دختر امام جواد(ع) بر روی قبر شریف قبه ای بنا نهاد.

سپس جماعتی از دختران ائمه(ع) در آن مکان دفن شدند.

هنگامی که ام محمد دختر موسی بن محمد بن علی الرضا (ع) فوت کرد، در کنار آن حضرت دفن شد.

بعد از آن میمونه خواهر ام محمد از دنیا رفت، و آن بزرگوار هم در جنب ام محمد دفن شد.

روی این دو قبر یک گنبد بنا کردند، به گونه ای که دو گنبد چسبیده به هم بر روی قبر حضرت فاطمه معصومه (س) و ام محمد و میمونه بوده است.

به جز دختران حضرات معصومین (ع)، دو کنیز هم دفن شده اند که در هنگام مرمت کف حرم مطهر در زمان ناصرالدین شاه، روزنه ای به سردابی پیدا می شود و چند زن صالحه، وارد سرداب می شوند.

پیکر پاک میمونه و دو تن از کنیزان را پس از هزار سال تر و تازه مشاهده می کنند.

این سرداب جنب سرداب حضرت فاطمه معصومه(س) قرار دارد.

مرحوم نمازی وفات حضرت معصومه(س) را در 12 ربیع الثانی سال 201 هـ نقل کرده و قول منسوب به شیخ حر عاملی هشتم شعبان سال 201 هـ است.

امام صادق (ع) می فرمایند: «برای خداوند متعال حرمی است و آن مکه، و برای رسول خدا(ص) حرمی است و آن مدینه، و برای امیرالمومنین(ع) حرمی است و آن کوفه، و قم کوفه صغیر است.

بهشت دارای هست در است که سه در آن از قم است.

در آن شهر زنی از اولاد من رحلت می کند که نامش فاطمه است،

و او دختر موسی بن جعفر(ع) است که به شفاعت او تمامی شیعیانم داخل بهشت می شوند.»